واحد های ژئومرفولوژی شهرستان پاوه

(واحد کوهستان شاهو )
مهم ترین ابزاری که بتوان
اکثر جزئیات ژئومرفولوژی واحد های ژئومرفولوژی را شناخت نقشه های توپوگرافی 1/5000 و بزرگ تر از آن و هم چنین مشاهده مستقیم و کار میدانی است. واحدهای کوهستانی شاهو دنیای از اشکال مرفولوژی که روند منحنی های میزان و نقشه های تو پوگرافی آن را نشان می دهد. این منطقه کوهستانی به دلیل گستردگی و صعب العبور بودن و ارتفاع زیاد در ناحیه اورامان و استان کرمانشاه و کردستان یکی از نادر کوه هایی است که ویژگی های خاصی دارد.
کوهستان زنجیره ای شاهو از محدوده جنوب شهرستان مریوان آغاز و تا شهر روانسر ادامه پیدا می کند مسیر کلی آن شمال غربی، جنوب شرقی است و از مسیر بیرون آمدگی اصلی زاگرس تبعیت می کند هر چه به قسمت های جنوب شرقی نزدیک تر شویم از ارتفاعات و صلابت آن کاسته می شود. مرز سیاسی کردستان و شهرستان پاوه به وسیله این کوه تعیین می گردد دره عمیق سیروان آن را از کوه های اورامان تخت جدا می کند. ( طول این کوهستان 55 کیلومتر و عرض آن 15 کیلومتر و ارتفاع آن در بلند ترین قله ها به 3390 متر از سطح دریا می رسد ).
دور نمایی ان از نظم خاصی پیروی میکند. هنگامی که از دور به عرصهّ این کوهستان نگریسته می شود به اهمیت آن پی برده نمی شود به عبارت دیگر هنگام سعود به کوه میتوان به عظمت ان پی برد.
به دلیل ارتفاع زیاد نقش مهمی در بارش های منطقه دارد مانع مهمی در عبور توده های هوایی به مناطق شرقی است، بارشهای پاییزه و زمستانه را به صورت قابل توجهی در خود ذخیره می کند، به دلیل وجود اهکهای کارستیک منبع مهمی از نظر ذخیره سفره های زیر زمینی است، مرز سفره های رو رانده سنگهای دوران دوم به شمار می رود وجود پرتگاههای عظیم در این کوهستان نشانه وجود گسله های متععد است، مشخص ترین شکل ناهمواری را گسله ایجاد کرده است.
اعتقاد بر این است جنس این کوهستان از نوع آهکهای رادیو لاریت که منشا زیستی دارند می باشد و مربوط به کرتاسه تختانی است رنگ این آهکها معمولا سفید، کرم و خاکستری است با لایه های آهکی چرت دار و آهکهای مطبق با لایه بندی ضخیم. به دلیل جنس خالص در بیشتر نقاط آن و آب های حاوی گاز کربنیت و همچنین وجود خلل و فرج و درز و شکاف زیاد، اشکال کارستی در دامنه های آن به وجود امده است، از جمله این اشکال وجود غارها در دامنه ها و اشکال ( دولین ) و دره های عمیق طاقدیسی است.
سالیلانه هزار تن سنگ های بزرگ و کوچک به عنوان واریز از دامنه های آن سرازیر می شوند. این امر به خاطر وجود یخبندان های زمستان است که سنگ ها را از لاشه اصلی کوهستان جدا می کند. اشکالی که اصطلاحاّ دولین خوانده می شوند در ارتفاعات مشرف به روستای داریان فراوانند. دولین چاله های بزرگی هستند که بر اثر عمل انحلال در سنگ های خالص آهکی پدید می آیند و پر شدن چاله ها از برف و یخ در توسعه آنها کمک بسزایی می کند، در بعضی ارتفاعات دیگر چاله های عمیق مشابهچاه با اعماق زیاد دیده می شود. که خود نشانه ویژگی های خاص کوهستان از نظر نوع جنسی آهکی می باشد که اصطلاح محلی آن ( بیر ) است.
مرتفع ترین نقاط این کوهستان ، زاولی، نور، پیر خضر و گاقران می باشند. یک پارچه بودن سنگ های کوهستان به خاط عمل رو رانگی است و آرایش کلی سنگ ها به صورت یک پارچه، خشن و زبر است، هنگامی که به خود کوهستان پا می گذاریم دنیای از عظمت و صلابت را میبینیم. دره های متعدد، دامنه های شیب دار، واریزه های کوچک و بزرگ که به زبان محلی ( خر ) نامیده می شود عبور و مرور را با مشکل مواجه می سازد. به دلیل اهمیت این کوهستان در اقتصاد و معیشت روستایی و عشایر و ذخیره گاه مهم آب زیر زمینی، جایگاه قابل توجهی در اذهان تمام مردم منطقه دارد و در میان اشعار و فرهنگ مردم جایگاه ویژه ای دارد و مهم تر از همه در بلند ترین نقطه شاهو در شمال شرقی شهر پاوه تفرجگاهی به نام پیاز دول وجود داردکه محل رویش پیازچه های وحشی است و سالیانه هزاران نفر از مردم اورامانات جهت آرامش روح، فکر و جسم به این کوهستان صعود کنند.....

روستای پاوه روستای پاوه روستای پاوه روستای پاوه پاوه پاوه پاوه پاوه کوهستان شاهو کوهستان شاهو کوهستان شاهو کوه شاهو کوه شاهو کوه شاهو کوه شهاو کوه شاهو کوه شاهو کوهستان شاهو کوه شاهو کوهستان شاهو کوه شاهو کوهستان شاهو کوه شاهو کوهستان شاهو کوه شاهو کوه شاهو
کوه شاهو
منبع: کتاب جغرافیای اورامان                           تحقیق: شهاب حیدرزاده

نوشته شده در تاریخ جمعه 4 اسفند 1391    | توسط: شهاب حیدرزاده    | طبقه بندی: واحد ژئومرفولوژی پاوه،     |
نظرات()